آرشیو برچسب های: غررالحکم

فرزندم، برای خودت استانداردی داشته باش. بوس، لقمان

زن‌ها برای کارهای خانه‌شان آداب دارند. برای کارهای ریز روزمره‌ای که هر روز باید تکرارش کنند، آگاهانه یا ناخودآگاه، شیوه و روشی پیدا کرده‌اند یا از مادرهایشان به ارث برده‌اند، روشی که به نظرشان می‌آید روش «درست» انجام کارهاست. وقتی یک غریبه دارد همان کار را به شیوه دیگری انجام می‌دهد، می‌توانی ببینی‌شان که –اگر […]

یکی از نقاط عطف زندگی چند سال اخیر من وقتی حاصل شد که داشتم به حسن کچل فکر می‌کردم. اگر اشتباه نکنم، تابستان سال ۹۰ بود. من لبه سال‌های سیاه ایستاده بودم. هنوز هم البته جوابی پیدا نمی‌کردم برای سؤال‌های مکرری که ذهنم را آرام نمی‌گذاشتند (جواب که سهل است، حتی نمی‌توانستم سؤال‌هایی را که […]

فرزندم، هرگز پیش از ظهر مخواب. بوس، لقمان

رسم تنها جشن گرفتن تولدم با یک لیوان چای و یک تکه شکلات تلخ و تماشای درختان پاییز از این‌جا شروع شد؛ از دو سال پیش که توی خوابگاه بودم و بختیاری کمیابی حاصل شده بود که تنها باشم، خیلی اتفاقی روز تولدم. پارسال هم تولدم تنها بودم؛ دوران نوشته پایان‌نامه بود و توی خوابگاه […]

شما دقت کنی می‌بینی هوای اول پاییز با اول بهار یکیه. منتها این چون بعد هوای سرد میاد درختا می‌شکفن، اون چون بعد هوای گرم، درختا پژمرده می‌شن.

از نحوه استفاده مردم از دستمال کاغذی می‌شود دورنمای قابل‌اطمینانی از رویکرد اقتصادی‌شان به دست آورد.

مهلک‌ترین درسی که می‌شود به یک بچه داد این است که قهر کردن می‌تواند نجات‌بخش باشد.

به نظرم حد کمال یک فیلسوف استندآپ کمدین شدن است.

حدود یک سال پیش بود که من دنبال یک سریال کمدی می‌گشتم که صبح‌ها ببینم و به کمکش بتوانم از رختخواب دل بکنم. چون تعریف Office را از یکی شنیده بودم دانلودش کردم که ببینم. بعد از چند قسمت دیدم آنقدر برایم کسل‌کننده‌ است که تصور این که بخواهم بنشینم پایش باعث می‌شود بیشتر بخوابم؛ […]