آرشیو برچسب های: بوس، لقمان

 فرزندم، دوروبر کسانی باش که می‌خواهی شبیهشان شوی. بوس، لقمان

فرزندم برای هر چیز جایی تعیین کن. فرزندم چیزها را بعد از استفاده سر جایشان بگذار. بوس، لقمان

باید بنویسم. از کجا باید شروع کنم؟ احساس می‌کنم یک عالمه چیز هست که باید بنویسم. نه که اتفاق خاصی افتاده باشد؛ اما یک عالمه وضعیت اعلام‌نکرده دارم. یک عالمه حسب‌حال ننوشته. هر وقت که می‌خواهم بنویسم حس می‌کنم باید به همه آن چیزهایی که ننوشته‌ام فکر کنم و مرتبشان کنم و دانه‌دانه بنویسمشان تا […]

فرزندم، دری را که گشوده نمی‌خواهی بسته نگه دار. در نگشودن امروز آسان‌تر است از دربستن فردا. بوس، لقمان

فرزندم، پایان‌نامه‌ات را چنان بنویس که دلت بخواهد به کسی تقدیمش کنی. بوس، لقمان

فرزندم، شمرده و واضح صحبت کن. بوس، لقمان

فرزندم، برای خودت استانداردی داشته باش. بوس، لقمان

فرزندم، هرگز پیش از ظهر مخواب. بوس، لقمان