آرشیو برچسب های: فرم همیشه در مراجعه است

زن‌ها برای کارهای خانه‌شان آداب دارند. برای کارهای ریز روزمره‌ای که هر روز باید تکرارش کنند، آگاهانه یا ناخودآگاه، شیوه و روشی پیدا کرده‌اند یا از مادرهایشان به ارث برده‌اند، روشی که به نظرشان می‌آید روش «درست» انجام کارهاست. وقتی یک غریبه دارد همان کار را به شیوه دیگری انجام می‌دهد، می‌توانی ببینی‌شان که –اگر […]

خب حالا این‌ها که توی پست قبل نوشتم یعنی بی‌خیال فرم شدم دیگر؟ یعنی ننشسته‌ام فکر کنم به این که بهترین راه نوشتن توی کامپیوتر چیست؟ یعنی خودم را تصویر نکرده‌ام که هر شب، در حالی که سکوت دورم عمیق شده و باد خنک پرده را تکان می‌دهد، دارم یادداشت‌های روز را می‌نویسم؟ یعنی نگشته‌ام […]

مثلاً از جمله موارد جدا کردن فرم و محتوا که گفتم، یکی این بود که بین خود نوشتن و فرم نوشتن فرق بگذارم. نوشتن برای من همیشه بوده. از همان کلاس پنجم ابتدایی که یک‌بار دیدم مهتاب توی باغچه چه قشنگ است و دفتر انشایم را بردم توی حیاط و نوشتم، یا بعدترها که سر […]

«علاقه به فرم» دلمشغولی مفرحی است. ممکن است صورت چیزها، قالب رفتارها، شکل انجام کارها -فرم- مستقل از خود آن چیزها و کارها و رفتارها -مستقل از محتوا- برای آدم جالب باشد. برای کسانی که به این موهبت دچارند -بندگان فرم- این صورت‌ها خودشان موضوعات توجه‌اند، اشیای مستقل توجه و مشاهده انگار. برای آن‌ها پیدا […]